عقاب طلایی
عقاب طلایی
عقاب طلایی یکی از بهترین پرندگان از لحاظ شکار در نیمکره شمالی شناخته شدهاست. مانند تمام عقابان، عقاب طلایی نیز به خانوادهٔ عقابان تعلق دارد این پرنده همچنین به خاطر همجواری محیط زیست طبیعیشان با کردها در رشته کوه های زاگرس از نمادهای مردم کرد است که به صورت گسترده در ادارات و اماکن دولتی و غیر دولتی متعلق به کردها مورد استفاده قرار میگیرد.
عقاب پرنده شکاری است و جز گونههای جانوری حمایت شده از سوی سازمان حفاظت محیط زیست به شمار میآید که در سراسر زاگرس و البرز زندگی میکند.این جانور برای شکار استراتژیهای گوناگونی دارد. هرکدام قلمرویی به وسعت 90 کیلومتر دارند سرعت متوسط عقاب طلایی 50 کیلومتر در ساعت ثبت شده است که میتواند در زمان شیرجه آن را به 320 برساند.
عقاب طلایی نام خود را از پرهای طلایی و برنزی تاج، سر و پشت گردنش گرفته است. . طول بالهای این عقاب بیش از 2 متر است و میتواند تا وزن 7 کیلوگرم را از زمین بلند کند. عقاب طلایی تنها با یک جفت دیده میشود و تک همسر است و احتمالا تا پایان عمر پیوند جفتها برقرار میماند.
این جانور در امتداد دو رشته کوه البرز و زاگرس و کویرهای مرکزی سکونت دارد. ماده این پرنده از نر بزرگتر است و جز ین تفاوتی ندارند. مناطق صخرهای، چشماندازهای فراخ را به زمینهای هموار و مناطق جنگلی ترجیح میدهد.
شیوه های تغذیه :
عقاب های طلایی از پستاندارانی با اندازه متوسط تغذیه می کنند . ولی اگر غذای کافی در اختیار نداشته باشند از پرندگان نیز تغذیه می کنند. آنها به طرق مختلفی شکار می کنند . بعضا در ارتفاع بالا پرواز کرده و در یک لحظه به طور ناگهانی به طرف پایین شیرجه زده و به طعمه حمله می کنند . آنها ممکن است که در ارتفاع پایین نیز پرواز کنند در این موارد شکار خود را با گیج کردن آن به دام می اندازند. آنها برای پیدا کردن غذا کیلومتر ها پرواز می کنند. اگر لاشه حیوانات را بیابند از خوردن آن امتناع نمی کنند و در برخی مواقع این عمل موجب مسمومیت و مرگ آنها می شود.
